تاریخچه صرافی

در این مقاله سعی بر این است مفاهیم پایه ای صرافی را شرح داده و از زمان پیدایش تا توسعه آن به بررسی بپردازیم.

صرافی در لغت به معنای داد و ستد انواع پول است که علت پیدایش آن را می توان نیاز انسان ها به تعیین و صحت وزن و عیار مسکوکات گوناگون دانست که در واقع ریشه بانکداری مدرن امروزی است.

تاریخچه

پیدایش صرافی به زمان های خیلی دور باز می گردد. در زمان معبد دوم اورشلیم شغل افراد بسیاری در حیاط معبد صرافی بود که کارها آن ها به این شکل بود که پول های رومی و یونانی را با پول های یهودی تعویض می نمودند.

در قرون وسطی هر شهری واحد پولی خود را دارا بود و فردی که وارد شهر دیگر می شد مجبور به تعویض پول خود با پول حاکم بر آن شهر می شد ولی انتقال وجه های بزرگ با سکه نبود بلکه به وسیله صرافی از حساب یک نفر به حساب دیگری منتقل می شد.

شغل صرافی ادامه داشت تا زمانی که پا به کشورهای اسلامی گذاشت.

در ابتدا صرافی ها در عثمانی به صورت اختصاصی به دست یهودیان اداره می شد.

و اما صرافی در ایران

در ایران نیز همانند سایر کشورهای اسلامی به دلیل اینکه در دین اسلام سود گرفتن بر روی پول ممنوع محسوب می‌شد این تجارت به صورت کامل در اختیار یهودیان بود. در قرن نوزدهم تقریباً تمامی یهودیان شیراز به صرافی اشتغال داشتند.

صرافی در ایران به رغم تکامل خود دراواخر قرن نوزدهم، با رقابت شدید بانک استقراضی روس و بانک شاهنشاهی ایران، که علاوه بر آشنایی با فنون جدید بانکداری با حمایت دولت‌های روسیه، انگلستان و ایران نیز برخوردار بودند روبرو شد. در سال‌های بعد بسیاری از صرافی ها به ورشکستگی کشانده شدند و دیگر هیچگاه نتوانستند نقش پیشین خود را بازیابند. طی چند دهه ی اخیر صرافان بیشتر در زمینه داد و ستد مسکوکات طلا و نقره و ارزهای خارجی، و به‌طور محدود در زمینه اعطای وام‌های کوچک، فعالیت داشته‌اند.

بعد از بررسی تاریخچه صرافی می توان به انواع صرافی در ایران بپردازیم:

صرافی نوع اول

در این مدل از صرافی فقط به خرید و فروش نقدی ارز، طلا و نقره مبادرت می کنند و انجام سایر معاملات ممنوع اعلام شد.

صرافی نوع دوم

در این مدل از صرافی علاوه بر نقل و انتقالات صرافی نوع اول، نقل و انتقال ارز در چارچوب مقررات ارزی مثل کلیه عملیات مربوط به حواله های نرخ ارزی از طریق بانک ها و موسسات اعتباری و ارائه خدمات برون مرزی و ...

تاریخ : 12 مرداد 1398